Home | Overgewicht | Vetweefsel

Vetweefsel: van nuttig tot schadelijk

We kunnen meer vetweefsel hebben dan ons lief is... Toch mogen we ons best eens realiseren dat ons vetweefsel helemaal niet zo overbodig is. Immers, het dient als energiereserve bij ziektes, het helpt de lichaamstemperatuur op peil houden, het beschermt ons tegen schokken (zodat we tegen een stootje kunnen) en het is een opslagplaats voor vitamine A, D, E en K en voor schadelijke stoffen - om deze weg te houden van belangrijke organen.

Aan de andere kant kan het vetweefsel ons letterlijk in de weg gaan zitten aangezien het, in tegenstelling tot andere organen/ weefsels, behoorlijk in omvang kan toenemen. Daarom bepaalt de hoeveelheid vet of we te zwaar zijn of niet.
Normaal gesproken bestaat het lichaam van een man voor 10-20% uit vet. Een vrouw heeft relatief meer vet, namelijk 20-30%. Dit extra vet is nodig als energiereserve in tijden van zwangerschap en borstvoeding.
Zijn deze percentages hoger dan de normale waarden, dan is er sprake van overgewicht of obesitas.

Oorzaken van te veel vetweefsel

We weten het allemaal: je wordt te zwaar als je meer eet dan je lichaam nodig heeft. Dit is afhankelijk van de stofwisseling en eetlust en bij sommige mensen speelt het aantal vetcellen een rol.
Voorbeelden van hoe overgewicht kan ontstaan zijn:

• Sommige mensen hebben een minder goede vetverbranding. Dit betekent dat het lichaam geen of minder in staat is om energie uit vet te halen. Vet blijft dus vet, en vet wat niet verdwijnt wordt nu eenmaal gedumpt in het vetweefsel...
  Is het vet eenmaal opgeslagen, dan komt het nauwelijks vrij. Want nogmaals, het lichaam kan er niets mee. Dit onvermogen maakt minder eten en sporten (en dus afvallen) extra moeilijk. Immers, in deze situaties gebruik je vetten om op te teren.
  Men weet niet precies waardoor deze verminderde vetverbranding ontstaat. De aanwezigheid van sommige genen wijzen er op, maar ook een levenstijl met weinig beweging en overmatig eten kan leiden tot dit verschijnsel. Want, zo redeneert men, wanneer het lichaam altijd beschikt over voldoende energie, dan heeft het lichaam geen gelegenheid om het verbranden van vetten aan te leren, of het lichaam "vergeet" deze mogelijkheid.
• Verder is het aantal vetcellen van belang. Sommige gezette mensen hebben van nature veel vetweefsel (en dus veel vetcellen). Deze mensen zullen daarom ruimschoots moeten eten om al hun vetcellen van energie (kcal) te voorzien. Bij een normale of geringe hoeveelheid voedsel raken de cellen leeg. Elk hapje wordt dan door de "hongerige" cellen opgeslokt, die het natuurlijk weer omzetten in vet. Op deze manier krijgt de rest van het lichaam te weinig energie, zodat er hongerverschijnselen ontstaan. Minder eten wordt daardoor bemoeilijkt en het is voor deze mensen wellicht minder gezond om af te vallen.

Meet of jij meer vetweefsel hebt dan gemiddeld
Met een aantal gegevens kun je een grove schatting maken van jouw hoeveelheid lichaamsvet.

Vetverdeling: appel of peer

Het vetweefsel kan zich op verschillende plaatsen in het lichaam concentreren. Sommige mensen hebben vooral veel vet op de buik. Er is dan sprake van buikvet en dat leidt tot het ontstaan van een appeltype. Andere mensen hebben juist meer vet op de bovenbenen (dijen) en op de heupen. Deze mensen kenmerken het peertype.

Grofweg behoren mannen tot het appeltype en vrouwen tot het peertype. Buikvet verdwijnt bij een lijnpoging sneller dan vet op heupen en dijen. Daarentegen brengt buikvet een hoger gezondheidsrisico met zich mee, maar dat hoeft niet altijd zo te zijn. (zie: buikvet).

Ben jij een appel?

Wil je weten of je taille te wijd is? Meet dan de omtrek van je middel. Dat is tussen de onderste rib en de bovenkant van het heupbeen. Ga vervolgens met behulp van de onderste tabel na of je buik te veel vetweefsel bevat (en of je dus behoort tot het appeltype):

Wanneer de omtrek van je taille (of middel) wijst op overgewicht of obesitas,
dan doe je er goed aan om af te vallen.